برداشتن نیمی از مغز، عملکرد آن را نصف نمی‌کند



پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که تنها یک نیم‌کره از مغز می‌تواند در تشخیص کلمه‌ها و چهره‌ها مانند هر دو نیم‌کره عمل کند و در واقع اینطور نیست که اگر نیمی از مغز را برداریم، عملکرد آن نصف می‌شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، افرادی که در کودکی تحت عمل جراحی قرار می گیرند تا نیمی از مغزشان برداشته شود، هنوز هم می‌توانند تفاوت‌های بین دو کلمه یا دو چهره را به دقت تشخیص دهند.

این پژوهش به منظور بررسی‌پذیری و ادراک مغز انجام شد. قبول‌پذیری به چیزی گفته می‌شود که مغز در حمله به یک نیمکره می‌تواند خود را در نیمکره‌ای که آسیبی ندیده است، بازیابی کند.

گیرنده عصبی (Neuroplasticity) یا به عبارت دیگر مقبول مغزی، واژه‌ای است که به هر دوی قابل قبول‌پذیری سیناپسی و غیرسیناپسی می‌شود و به تغییراتی در مسیرهای عصبی و سیناپس‌ها مربوط می‌شود که در اثر تغییر در رفتار، مانند آنچه در آسیب جسمی می‌شود، می‌شود. وجود میآید.

اما پژوهش‌ها در نیمه دوم قرن بیستم نشان می‌دهند که بسیاری از جنبه‌های مغز حتی تا بزرگی نیز قابل تغییر یا منعطف هستند. با این حال، مغز در حال رشد درجه بالاتری نسبت به مغز بزرگسالان را نشان می دهد. با توجه به رشد سالم، حافظه و بهبودی از آسیب مغزی می‌توان پیام‌های قابل توجهی به فعالیت‌ها داشت.

شرکت‌کنندگان در این پژوهش جدید به درستی تفاوت بین کلمات یا چهره‌ها را با توجه به ۸۰ درصد تشخیص‌دهنده، تعیین کردند.

مغز در سیمکشی مجدد خود

استخراج حجم زیادی از بافت مغزی به پژوهشگران این امکان را می‌دهد تا مغز را برای بازسازی خود و سازگاری با آسیب یا آسیب جراحی کشف کنند. این تحقیق می‌کند تا مفهوم مغز انسان را کشف کند و بفهمد که آیا یک مورد می‌تواند عملکردهایی را که معمولاً بین دو نیم‌کره تقسیم می‌شوند، انجام می‌دهد؟

گفتنی است که به مغز برای تغییر و سیم کشی مجدد پس از آسیب، تاثیر پذیری عصبی یا نوروپلاستیسیتی (Neuroplasticity) گفته می‌شود.

دکتر مارلین برمن، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد چشم‌پزشکی و روانشناسی در دانشگاه پیتسبورگ و کارنگی ملون می‌گوید: کار با یک نیمکره‌ای، به ما این امکان را می‌دهد که مرزهای عملکردی یک نیمکره مغز را مطالعه کند. با نتایج این مطالعه، اکنون به دریچه‌پذیری عصبی انسان می‌پردازیم و در نهایت می‌توانیم قابلیت‌های سازمان دهی مجدد مغز را آغاز کنیم.

موضوع پژوهش

این مطالعه بررسی می‌کند که وقتی مغز هنوز تغییر نمی‌کند و باید تغییر کند، چه اتفاقی برای مغز می‌افتد. پژوهشگران، افرادی را که در کودکی تحت عمل جراحی قرار می‌دهند، یک نیم‌کره مغز را برای کنترل تشنج برداشته‌اند، مورد بررسی قرار گرفتند که شامل ۴۰ شرکت کننده بود.

پژوهشگران برای ارزیابی‌های تشخیص کلمه‌ها، به شرکت‌های جفت‌هایی از کلمات شبیه به هم می‌پردازند که هر کدام دارای یک حرف متفاوت بودند. هیمچnیn baraی arزیbabی atnکh چقddr memی‌tunnnnd thفahahahahahahaha rhare bhehhehhhnehhahahhah خ خ خ خdhndhhndhhndhhendhhndhhhndhhhndhhhndhhndhhndhhndhhndhhndhndhned این تصاویر یا کلمه‌ها فقط برای کسری از روی نمایشگر نمایش داده می‌شوند. سپس شرکت‌کنندگان تعیین می‌کنند که آیا این جفت چهره‌ها یا کلمه‌ها، یکسان یا متمایز هستند.

نتیجه

این گروه پژوهشی در نهایت متوجه شد که یک نیمکره مغز به طور دقیق از هر دو عملکرد پشتیبانی می‌کند. پژوهشگران خاطر نشان کردند که دقت شرکت‌کنندگان در این بیش از ۸۰ درصد بوده است و جالب است که این میزان دقت بدون توجه به اینکه نیمکره چپ یا راست مغز برداشته شده باشد، وجود دارد.

دکتر مایکل گرانوتر، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه پیتسبورگ می‌گوید: با اطمینان می‌گویم که از دست دادن نیمی از مغز با دست دادن نیمی از عملکرد کلی آن نیست.

این مطالعه، چشم‌اندازی مثبت را برای بیمارانی که به دلیل تشنج‌های صرع نیاز به عمل برداشتن نیم‌کره مغز یا به اصطلاح نیم‌کره‌برداری دارند، به ارمغان می‌آورند.

نیم‌کره‌برداری یا همیسفرکتومی (Hemispherectomy) یک عمل جراحی بسیار نادری است که در آن یک نیم‌کره مغز، حذف یا به غیرفعال درمی‌آید. این روش جراحی برای درمان بیماری از اختلالات تشنجی منبع صرع که به قسمت بزرگی از نیمکره مغز مربوط می شود، مورد استفاده قرار می گیرد. این عمل صرفاً در موارد شدیدی است که بیمار به درمان دارویی و سایر اعمال جراحی می‌پردازد که تهاجم به کمتری دارند، پاسخ نمی‌دهد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. درمان همیسفرکتومی به عنوان تهاجمی‌ترین عمل جراحی شناخته شده است، بدترین عمل جراحی است.

دکتر گرانوتر می‌گوید: در حالی که نمی‌توانم به طور پیش‌بینی کنیم که هر کودک می‌تواند چگونه بر روی نیمکره مغز تأثیر بگذارد، اما عملکردی که در این بیماران مشاهده می‌کنند، دلگرم‌کننده است. هر چه بهتر بتوانیم از جراحی را بشناسیم، می‌توانم اطلاعات بیشتری را بعداً انجام دهم و شاید راحت‌تر بتوانم به والدینی که تصمیم‌هایی را در مورد برنامه درمانی فرزندشان می‌گیرند، ارائه دهیم.

این مطالعه به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا عملکرد مغز انسان را بیش از پیش درک کنند و آن را برای سازماندهی مجدد شرایط خاص پی ببرند.

این پژوهش در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) منتشر شده است.

انتهای پیام



منبع