تماشای بیشتر نمایشگر با اختلال وسواس فکری-عملی در کودکان مرتبط است



اکثر آمریکایی در مطالعه اخیرشان بیان کردند، افزایش زمان نگاه کردن به صفحه نمایش با احتمالی کودکان به مشکل و سواس فکری-عملی مرتبط است.

به گزارش ایسنا و به نقل از تی ای، اختلال وسواس فکری-عملی، یا اختلال وسواسی-جبری(OCD) یک اختلال روانی است که در آن فرد شخصیت خاص (با نام وسواس فکری: Obsessions) را به طور مکرر تجربه می کند یا نیاز به انجام مکرر خاصیت (با نام وسواس عملی) دارد. : Compulsions) را احساس می‌کند تا حدی که باعث پریشانی یا اختلال در عملکرد عمومی فرد می‌شود. حال حاضر دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو در جدیدترین مطالعه‌شان بیان کرد که به افزایش زمان به صفحه نمایش با احتمال فکر کردن کودکان به اختلال وسواس نگاهی-عملی مرتبط است.

کودکان بیش از هر زمان دیگری در دنیای فناوری دیجیتال غرق شده اند. بیشتر شواهد نشان می دهد که بین تماشای زیاد به نمایشگر و پیامدهای روانی نامطلوب ارتباطی وجود دارد و این کار باعث ایجاد اختلال وسواس فکری-اجباری(OCD) می شود. این عارضه شامل افکار مکر و ناخواسته و رفتارهای تکراری است که فرد احساس می‌کند به انجام آن‌ها وادار می‌شود. این افکار و رفتارهای مزاحم می‌تواند به شدت برای بیماران و افراد نزدیک به آنها آزار دهنده باشد.

در مطالعه اخیر مطالعات دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو، احتمالی بین زمان مشاهده صفحه نمایش و اختلال وسواس فکری-عملی یا اختلال وسواسیجبری(OCD) را شناسایی کردند. آنها دریافتند که شانس با مشکل وسواس فکری-عملی در طی دو سال به ازای هر ساعت بازی ویدیویی، ۱۵ درصد و هر ساعت تماشای ویدیوی ۱۱ درصد افزایش یافته است.

“جیسون ناگاتا”(Jason Nagata) نویسنده ارشد این مطالعه و استادیاراطفال در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو، گفت: کودکانی که زمان زیادی را فقط بازی های ویدیویی می کنند، احساس می کنند که بیشتر و بیشتر نیاز به بازی دارند و به تلاش نمی پردازند. بکشند. افکار مزاحم در مورد بازی‌های ویدیویی می‌توانند به وسواس یا اجبار تبدیل شوند. تماشای ویدیوها نیز می‌توانند امکان مشاهده اجباری مشابه را فراهم کنند و الگوریتم‌ها و تبلیغات می‌توانند این رفتار را انجام دهند.

مطالعه به صفحه نمایش با اجبار و از دست دادن کنترل رفتاری مرتبط است که علائم اصلی اختلال وسواس فکری-عملی است. در این مطالعه، مطالعات گروهی یک رشد شناختی مغز نوجوانان را که شامل ۹ تا ۱۰ سال می‌شد، تحلیل و تحلیل کردند. از شرکتهای پرسیده شد که چقدر زمان را در پلتفرم‌های مختلف صرف کرده‌اند. میانگین ۳.۹ ساعت در روز بود. پس از دو سال، از مراقبان شرکت‌کنندگان پرسیدند که آیا نوجوانان مبتلا به بیماری وسواس فکری-عملی، شده اند یا خیر. استفاده از صفحه نمایش برای مقاصد آموزشی حذف شد.

در مورد 4.4 درصد از کودکان قبل از نوجوانی، اختلال وسواس فکری-عملی، در این بازه دو ساله گزارش شد. هم بازی‌های ویدیویی و هم تماشای ویدیو با افزایش شانس با مشکل وسواس فکری-عملی، مرتبط هستند. رسانه های اجتماعی، تماس تصویری و پیامک به طور خاص با اختلال وسواس فکری-عملی، ارتباط نداشتند. نتایج برای نوجوانان می‌توانند متفاوت باشند.

ناگاتا در انتها افزود: تماشای تلویزیون می‌توان مفیدی مانند آموزش و افزایش اجتماعی شدن کودک داشته باشد اما باید از خطرات بالقوه آنها به ویژه سلامت روان کودک آگاه شود. خانواده‌ها می‌توانند برنامه‌های خود را برای استفاده از رسانه ایجاد کنند که می‌توانند شامل زمان‌هایی باشند بدون نگاه به نمایشگر به خصوص قبل از خواب کودکان باشند.

انتهای پیام



منبع