رصد ۲ سیاره مشابه زمین که شاید قابل سکونت باشند



گروهی از پژوهشگران حوزه ستاره‌شناسی، دو سیاره مشابه زمین رصد کرده‌اند که شاید بتواند از حمایت‌کننده‌ها حمایت کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، ستاره‌شناسان دو جهان بالقوه قابل سکونت را کشف کرده‌اند که به دور یک ستاره کوتوله قرمز می‌چرخند. این سیارات فراخورشیدی فقط در فاصله ۱۶ سال نوری از ما قرار دارند و آنها مشابه جرم سیاره ما است.

این سیارات در منطقه قابل سکونت ستاره خود موسوم به «GJ ۱۰۰۲» قرار دارند. منطقه قابل سکونت به عنوان منطقه‌ای در اطراف یک ستاره تعریف می‌شود که نه خیلی گرم و نه خیلی سرد است تا آب را تامین کند که یک عنصر حیاتی برای زندگی به شماره می‌رود، پشتیبانی کند.

«الخاندرو سوارز ماسکارنو»(Alejandro Suárez Mascareño)، پژوهشگر «موسسه اخترفیزیک جزایر قناری»(IAC) و از پژوهشگران این پروژه گفت: به نظر می‌رسد طبیعت را به ما نشان دهد که سیارات مشابه زمین بسیار رایج هستند. با وجود این دو سیاره، ما اکنون هفت سیاره را در منظومه‌های سیاره‌ای کاملاً نزدیک به خورشید می‌شناسیم.

از آنجایی که آب برای وجود حیات حیات است، سیاراتی که در مناطق قابل سکونت قرار دارند، کانون جستجوی پژوهشگران برای یافتن در سایر نقاط جهان حیات هستند. با وجود این، فقط بودن در یک منطقه قابل سکونت نمی‌تواند تضمینی برای پشتیبانی از حیات باشد. برای مثال، در منظومه شمسی، زهره و مریخ هر دو در قابل سکونت خورشید هستند، اما هیچ کدام در حال حاضر نمی‌توانند منطقه را پشتیبانی کنند.

از آنجا که GJ ۱۰۰۲ یک کوتوله قرمز نسبتا سرد است، منطقه قابل سکونت و این دو سیاره فراخورشیدی جدید، بسیار نزدیکتر از زمین به خورشید هستند. سیاره درونی‌تر موسوم به «GJ ۱۰۰۲b» فقط حدود ۱۰ روز طول می‌کشد تا به دور ستاره بچرخد. این در حالی است که سیاره بیرونی موسوم به «GJ2c»، یک مدار ۱۰۰ را طی ۲۱ روز کامل می‌کند.

«ورا ماریا پاسگر» (Vera María Passegger)، از پژوهشگران این پروژه گفت: GJ2 یک ستاره کوتوله قرمز است که جرم آن به زحمت به یک هشتم خورشید می‌رسد. این ستاره کاملاً سرد و کم‌نور است و این می‌تواند معنی‌دار باشد که منطقه سکونت آن بسیار نزدیک به ستاره است.

نزدیکی هر دو سیاره به زمین به این معناست که آنها می‌توانند اهدافی عالی برای اخترشناسانی باشند که قصد دارند جو سیارات مشابه زمین را که بیرون از منظومه شمسی هستند، مطالعه کنند.

این سیارات در نتیجه همکاری فراخورشیدی «ESO» متعلق به «رصدخانه جنوبی اروپا» (ESO) و سیستم «CARMENES» در «رصدخانه کالار آلتو» (Calar Alto Observatory) در اسپانیا کشف شده‌اند.

این دو سیستم، ستاره مادر سیارات را در دو دوره مشاهده می کنند. CARMENES کوتوله قرمز GJ ۱۰۰۲ را بین سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ بررسی کرد. این در حالی بود که ESPRESSO، داده‌های مربوط به کوتوله قرمز را بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ جمع‌آوری کرد.

بررسی‌های CARMENES در بخش‌های مختلف از طول موج‌های نزدیک به مادون قرمز، آن را به گزینه‌ای مناسب برای تشخیص تغییرات رخ‌داده در سرعت تبدیل می‌کند. «ایگناسی ریباس» (Ignasi Ribas)، پژوهشگر «موسسه علوم فضایی» (SSI) در کلرادو گفت: نور مرئی GJ 102 به دلیل واضح است که این سیاره بسیار ضعیف تر از آن است که ممکن است آن را برای تغییر تغییرات در سرعت با استفاده از آن تغییر دهد. از بیشتر‌نگارها به کار برد.

قابلیت ESPRESSO و قدرت جمع‌آوری نور تلسکوپ بسیار بزرگ به ستاره‌شناسان امکان داد تا مشاهداتی را انجام دهند که با هیچ تلسکوپی دیگری امکان‌پذیر نبود. با ترکیب این دو سیستم قوی، نتایجی را به ارمغان آوردند که اگر به تنهایی برای دستیابی به آنها دست یافتند و این سیاره‌های فراخورشیدی را برای جستجوی می‌کردند، به آسانی به دست نمی‌آورند.

ماسکارنو گفت: هر یک از این دو گروه اگر به طور مستقل کار می‌کردند، با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شوند. ما به طور معمول مشترکه‌ایم خیلی فراتر از مسیری برویم که در صورت کار مستقل امکان پذیر بود.

این پژوهش، در مجله «Astronomy & Astrophysics» به چاپ رسید.

انتهای پیام



منبع