شاید روزی اسپری بینی به کوید-۱۹ پایان دهد


بسیاری از پژوهشگران در حال حاضر سعی می کنند تا با ارائه اسپری بینی به مقابله با کووید-۱۹ بپردازند و به کابوس بپردازند به این بیماری پایان دهندگان.

به گزارش ایسنا و به نقل از مجله “نیچر” (طبیعت)، طی دوره همه‌گیری کووید-19، “آن موسکونا”(Anne Moscona)، ویروس شناس”دانشگاه کلمبیا”(دانشگاه کلمبیا)، برای رفتن به رستوران یا پرواز کردن با هواپیما احساس امنیت نمی‌کرد و آرزو می‌کنم که می‌توانم اقوام را به خطر بیاندازم. با اطمینان از عدم سرایت ناخواسته نگرانویروس به آنها ببیند. موسکونا در دهه‌های گذشته به دنبال ترکیباتی بود که پیش‌تر از این عوامل بیماری‌زا حتی یک سلول را در بدن آلوده می‌کنند، جلوی ویروس‌ها را می‌گیرند اما نگران این‌ها، پژوهش او را شخصی می‌کنند.

اکنون موسکونا به همراه همکارانش، با استفاده از ترکیبی که ممکن است باعث خنثی شود و حتی ممکن است عملکردی بهتر از آن داشته باشد. شاید بتوان این ترکیب را به راحت و بدون نیاز به سوزن، در بینی اسپری کرد.

اسپری ابداع‌شده توسط گروه موسکونا، یکی از مجموعه‌های اسپری‌های بینی پیشنهادی برای جلوگیری از استفاده از محیط‌ویروس است. این اسپری‌ها سریع اثر می‌کنند و به طور طبیعی می‌شوند، شاید یک یا دو بار در روز، در محلی که ویروس برای اولین بار در آن ظاهر می‌شود یعنی در پوشش بینی و گلو استفاده می‌شود. این اسپری‌ها ترکیبات کوتاه‌مدتی را ایجاد می‌کنند که برای ورود به سلول‌ها مستقیماً مسدود می‌شوند. گروه پژوهشی نشان داد که چنین اسپری‌هایی برای مقابله با ویروسیروس در حیوانات مبتلا هستند.

«دونا فاربر» (دونا فاربر)، ایمن‌شناس دانشگاه کلمبیا گفت: اگر این ترکیبات در انسان‌ها ماندگار باشند، می‌توانند به درمان‌های محدودی که پژوهشگران در برابر خطرویروس ایجاد کرده‌اند، اضافه کنند. واکسن‌ها از انسان در برابر کووید-۱۹ به شدت محافظت می‌کنند اما توانایی کمتری در مقابله با آن دارند. ضد ویروس های فعلی نیز به جای جای، فقط حمله را درمان می کنند. این اسپری‌ها می‌توانند راه دیگری را برای جلوگیری از حمله در کنار استفاده از ماسک، به‌ویژه در محیط‌های پرخطر مانند بیمارستان‌ها و رستوران‌ها به مردم ارائه دهند. آنها واقعاً ارزش تحقیق را دارند.

موسکونا گفت: این اسپری‌ها به امیدوارکننده بودن، راهی را در پیش دارند. بودجه و شرکت های داروسازی برای آزمایش های انسانی محدود شده است. این امر تا حدی به این دلیل است که آزمایش‌ها برای تعیین اثربخشی سازنده‌ها، تأثیر و گران هستند. اسپری‌ها باید به وظایفی که می‌توانند هر سطحی را که ممکن است ویروس را پوشش دهند، به آن بچسبد، دست یابند زیرا زمانی که ذرات یک ویروس به چند سلول وارد می‌شود، می‌تواند به سرعت می‌تواند در نتیجه کامل پیشروی کند.

محاصره ویروسی

«وندی بارکلی» (وندی بارکلی)، ویروس شناس «امپریال کالج لندن» (کالج امپریال لندن) گفت: تلاش برای توسعه درمان‌های پیشگیرانه علیه ویروس‌ها از مدت‌ها قبل از کوید-۱۹ آغاز شد. چنین تحقیقاتی با گسترده ای از داروهای خوراکی، از جمله “اسلتامیویر”(Oseltamifvir) یا “تامیفلو”(Tamiflu) که از آنفلوانزا محافظت می‌شود و “تنوفوویر”(Tenofovir) که از ابتلا به HIV جلوگیری می‌کند، نتیجه داده می‌شود اما هیچ اسپری بینی پیشگیرانه‌ای به جز اسپری “فرست دیفنس”(First Defence) که به عنوان مانعی در برابر ویروس‌های سرماخوردگی معمولی طراحی شده است، وجود ندارد.

اسپری‌های پیشگیرانه، کار ساده‌تری نسبت به ضدویروس‌های معمولی مانند «Paxvid» دارند که در روزهای اول استفاده از آنها می‌گیرند. کار اسپری‌های پیش‌گیرانه، جلوگیری از یک ویروس‌های ذره‌ای در آلوده کردن سلول‌ها است که نسبت به مقابله با میلیون‌ها ویروس‌های ذره‌ای در چند روز پس از انتشار به شمار می‌رود.

پژوهشگران، انواع گوناگونی از ترکیبات را در اسپری‌های بینی برای خنثی کردن تهدیدی برای ویروس آزمایش کرده‌اند. در میان آنها، مولکولهای کوچک پادتن‌مانندی به نام «نانوبادی» (نانوبدی) وجود دارد که با قرار گرفتن در گوشه‌ها و شکاف‌های درمان‌های ویروسی، آمینواسیدهای موسوم را کوتاه می‌کنند به پپتید و مولکول‌های کوچکی که به وسیله آن‌ها را می‌گیرند، آن‌ها را می‌گیرند. برای مثال، پروفیلاکتیک توسعه‌یافته توسط موسکونا و همکارانش، پپتیدی است که دستگاه‌ها را با سلول‌های میزبان فریب می‌دهد. این کار از انتقال بار ژنتیکی ویروس به جلوگیری می‌کند و در نتیجه، جلوی مقابله را می‌گیرد.

شاید روزی اسپری بینی به کوید-۱۹ پایان دهد

موسکونا و همکارانش برای آزمایش پپتید خود، آن را یک بار در روز و به مدت دو روز به بینی راسوهای اهلی تزریق کردند و گروه تحت درمان با راسوهای دیگری که به ویروس‌های آلوده بودند، در یک جا قرار گرفتند. هیچ یک از شش راسویی که پپتید را دریافت کردند، به ویروس آلوده نشدند، اما هر شش راسو که دوز دارونما دریافت کردند، آلوده شدند. موسکونا می‌خواهد پیش از آزمایش این پپتید در انسان، این نتایج را در مدل حیوانی مانند موش تکرار کند.

یکی دیگر از ترکیبات اسپری بینی که توسط “ریچارد لدوک”(Richard Leduc)، داروشناس مولکولی “دانشگاه شربروک”(University of Sherbrooke) کانادا و همکارانش ساخته شده است، مولکول کوچکی است که آنزیم مورد نیاز ذرات ویروس را برای ترکیب کردن سلول ها ساخته است. مورد نظر توانایی می‌کند. لدوک و همکارانش موش‌هایی را دریافت کردند که دوزهایی از این ترکیب دریافت کردند، به ویروسیروس‌های مبتلا شدند اما نسبت به موش‌هایی که فقط «سالین۲» (سالین۲) بودند، ویروس‌های بسیار کمتری در ریه‌هایشان داشتند. لدوک و همکارانش در تلاش هستند تا پیش از شروع آزمایش روی انسان، اثربخشی پپتید را با پایدارتر کردن و انتخاب آن افزایش دهند. هم لدوک و هم موسکونا با شرکت‌ها همکاری می‌کنند تا محصولات خود را به بازار عرضه کنند.

چالش آبریزش بینی

حتی اگر پژوهشگران یک ترکیب ضد ویروسی را پیدا کنند که می تواند از آن به عنوان اسپری بینی استفاده کند و از خطرهای ضدویروس در جلوگیری از کندن، آنها همچنان با چالش مطمئن از ماندن کافی این ترکیب در پوشش بینی برای اثربخشی مداوم روبه‌رو هستند. بارکلی گفت: بینی و گلو ذاتا برای خلاص شدن از عوامل خارجی طراحی شده اند. اگر سعی کنید چیزی را در بینی قرار دهید، بینی آن را بیرون می‌ریزد.

پژوهشگران می‌توانند با طراحی اسپری‌ها به‌گونه‌ای که دوباره مورد استفاده قرار گیرند، با این مشکل مقابله می‌کنند اما بارکلی هشدار می‌دهد که هر چه افراد بیشتر به مصرف داروها نیاز دارند، ممکن است پیروی از برنامه کاهش یابد. حتی اگر بیشتر از سایر عوامل خارجی از بینی آغاز شود، ممکن است پوشش دهی، گلو و حتی ریه‌ها لازم باشد.

بارکلی گفت: در هر حال، این اسپری پیشرفت مهمی خواهد بود. به خصوص در مکان‌هایی که افراد کمی از ماسک استفاده می‌کنند.

انتهای پیام



منبع