فلج ناشی از ام اس در موشها بهبود یافت

آنها همچنین داخل ضایعات را کاهش دادند و پاسخ ایمنی موضعی و سیستمی مرتبط با ام‌اس را به سمت درمانند.

افرادی که در مقاله منتشر می‌شوند، می‌توانند: به نقش سلول‌های کلیدی میلوئیدی در آسیب‌شناسی (Pathophysiology) ام‌اس، درمان‌های موجود به طور خاص سلول‌های میلوئیدی را هدف قرار نمی‌دهند یا مستقیماً از آنها برای درمان بیماری استفاده نمی‌کنند.

اگر ام‌اس هیچ درمانی ندارد، اما داروهایی که سلول‌های موثر را در جهت هدف قرار می‌دهند یا می‌سازند، می‌توانند باعث بروز علائم کاهش شوند. بسیار زیاد از این درمان‌ها با خطرات قابل توجهی از استرس و همراهی با مشکلات تیروئیدی هستند.

یک درمان تجربی برای بیماری ام اس عارضه ای فلج شدن را در موشها درمان کرد.

مکانیسم اصلی این بیماری شناخته شده است اما محرکهای دقیق ام اس نامشخص است. با تحقیقاتی که آن را به ترومای دوران کودکی و ویروسی مرتبط می‌کند، می‌شود که این بیماری توسط عوامل محیطی مختلف ایجاد شود.

سمیر میتراگوتری (Samir Mitragotri)، نویسنده ارشد این مطالعه و یک مهندس زیستی در دانشگاه هاروارد، توضیح می‌دهد: این سلول‌ها بسیار قابل قبول هستند و می‌توانند بین حالت‌های مختلف جابه‌جا شوند و بنابراین کنترل آنها سخت است. ما یک روش بسیار درمان برای نگه داشتن آنها در حالت ضد خود است.

این بسته‌های میکروسکوپی که توسط اساتید دانشگاه هاروارد در ایالات متحده ساخته شده‌اند، می‌توانند جایگزین درمان‌های موجود باشند. وارد بافت‌هایی که باعث می‌شوند، می‌شوند و آنها را به ترمیم می‌کنند.

محققان می‌خواهند، تحقیقات بیشتری در این روش انجام می‌دهند تا ببینند آیا این روش روی شکل عودکننده‌های رایج‌تر ام‌اس تأثیر دارد یا خیر، زیرا مدل‌های موش تنها نوع پیش‌رونده ام‌اس را شبیه‌سازی می‌کنند. اگر این روش روی فرم عودکننده عمل کند، می‌تواند با پیشگیری از التهاب در مراحل اولیه، کمک بزرگی برای بسیاری از افراد مبتلا به ام‌اس باشد.

بخوان  نحوه انتخاب یک سیستم POS برای نیازهای فروشگاه خرده فروشی

هرچه سلول‌های حامل‌های دارویی در مدل‌های موش مبتلا به ام‌اس قرار بگیرند، به‌طور قابل‌توجهی پاسخ‌های ایمنی به فلج را بهبود می‌بخشند و تا حدی فلج را معکوس می‌کنند و عملکردهای حرکتی را تقویت می‌کنند.

به گزارش ايسنا و به نقل از ساينس آلرت، بسته‌های دارویی میکروسکوپی مملو از داروهایی که برای چسبیدن به سلول‌های مشکل‌ساز ایمنی ایجاد می‌شوند، می‌توانند به موش‌های مبتلا به یک بیماری مشابه ام‌اس در انسان‌ها بازگردانند.

در این روش یک داروی بسته به یک ماکروفاژ که خود یک سلول میلوئیدی متصل می‌شود. با قرار دادن مولکول های خاص در بسته بندی، این تیم می تواند نحوه رفتار سلول ها را کنترل کند. بسته‌ها روی سطح ماکروفاژها ماندند و سلول‌های دیگر به سرعت مواد آن‌ها را جذب و غیرفعال کردند.

مولتیپل اسکلروزیس یا به اختصار ام اس(MS) یک بیماری خودایمنی ناتوان کننده است که باعث می شود بافت میلین عایق در اطراف اعصاب از بین برود و ارتباط مغز و بدن مختل شود و در نتیجه حرکت و انجام کارها برای بیماران سخت تر شود.

انتهای پیام



منبع

سلول‌های میلوئیدی در سیستم ایمنی ذاتی که باعث تحریک سیستم عصبی مرکزی (CNS) می‌شوند، عامل اصلی بیماری ام‌اس هستند. این ضایعات ملتهب سپس سلول‌های میلید را بیشتر می‌کند و همچنین سلول‌های تی و بی‌سیستم ایمنی طبیقی ​​را درگیر می‌کنند و باعث آسیب به پوشش میلین اعصاب اطراف می‌شوند.

فلج ناشی از ام اس در موشها بهبود یافت

میتراگوتری و همکارانش پیش از این روش درمانی برای مبارزه با تومورها ایجاد کرده اند که در آن از روش های بسته بندی دارویی استفاده می شود.

این مطالعه در مجله PNAS منتشر شده است.

بخوان  کارشناس هوش مصنوعی متا: ChatGPT انقلابی نیست

نویسندگان می‌نویسند: درمان بیماری را می‌توان با سایر داروهایی که سیستم ایمنی تطبیق‌پذیر را هدف قرار می‌دهند، بهبود بخشید. بسته به اینکه ضایعات در کجای سیستم عصبی قرار دارند، علائم ام‌اس به روش‌های ظاهر می‌شود. عارضه‌های خودمختار بینایی، حرکتی و حسی شایع‌ترین، افراد مبتلا ممکن است به هر یک از عصبی‌های عصبی که همه آن‌ها بر کیفیت زندگی تأثیر می‌گذارند، می‌شوند.

در سال 2013، تعداد افراد مبتلا به ام اس 30 درصد افزایش یافته است و حدود 2.8 میلیون نفر در سراسر جهان از این بیماری رنج می‌برند، بنابراین راه‌هایی برای کاهش این بیماری یک حوزه تحقیقاتی مهم است.

برای تبدیل سلول‌های سفید بالقوه عفونی به پزشکان کوچک، نوعی سلول میلوئیدی را از موش‌های سالم گرفته و در خارج از بدنشان رشد دادند. آنها سپس اجسام میکروسکوپی دیسکی شکلی را که حامل ریزذرات دارو به سلول‌ها متصل می‌کردند و به طور خودکار یک کوچک از داروها را به آنها می‌دادند.

مواد این بار بسته‌بندی‌های دارویی را به مونسیت‌ها متصل کردند. این بسته‌ها از مولکول‌های اینترلوکین-4 و دگزامتازون بودند که با هم می‌کنند تا عملکردهای ضد فشار و تنظیمی را تقویت کنند و عملکردهای پیش‌التهابی را کاهش دهند.

محققان دریافتند که مدل‌های موش با استفاده از سلول‌های مونوسیتی که بسته‌های مخصوص حمل می‌کردند، بهبود یافته‌اند. پس از درمان، آن موشها فقط کمی اشکال حرکتی در دم خود دارند، در حالی که پاهای عقبی موشهایی که تحت درمان قرار نگرفتند، کاملا فلج شدند. موشهای تحت درمان نیز بیشتر از موشهای درمان نشده عمر کردند.

مونوسیت‌ها مادر ماکروفاژها هستند. در رشد مغز آنها می‌شوند و می‌توانند پیش از آن به ماکروفاژها تمایز یابند که یکی از شایع‌ترین انواع سلول‌های سلولی در ضایعات ام‌اس هستند، به بافت مغز راه پیدا می‌کنند.

بخوان  جایزه «بهومیک» به حامیان «تلسکوپ فضای جیمز وب» اهدا می‌شود