همه‌ی سلول‌های زامبی بد می‌گویند



سلول‌های زامبی را می‌گویند که هدف درمان‌های ضد پیری ممکن است همگی بد نباشند.

به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلس، سلول‌های پیر به اصلاح «زامبی» می‌شوند، این بسیار مورد بحث قرار گرفته‌اند و مقصر هستند از آنچه ناخوشایند پیری می‌دانند. آنها توسط شرکت‌کنندگان فزاینده‌ای از درمان‌های ضد پیری هدف قرار می‌گیرند، اما ممکن است همه آنها از بین بروند، زیرا یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که برخی از سلول‌های پیری نقش مثبتی در بهبود بدن دارند.

سلول‌های ما در طول چند دهه زندگی و فعالیت‌های آسیب‌های وارد شده به دی‌انان‌ها را در خود انباشته می‌کنند که در نهایت باعث توقف تقسیم و تکثیر آنها می‌شود. این سلول‌ها به اصطلاح پیر یا زامبی معمولاً توسط ایمنی پاک می‌شوند، اما با افزایش سن شروع به تجمع در بدن می‌شوند و زمانی که تجمع پیدا می‌کنند، ترکیبات گیاهی را می‌سازند که بافت‌های اطراف خود را می‌سازند.

این روند با بزرگی از علائم پیری از چین و چر و موهای سفید گرفته شده تا افزایش خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند زوال عقل مرتبط است.

جای تعجب نیست که این سلول‌های پیراً به هدف اصلی تحقیقات ضد پیری تبدیل شده‌اند. دسته‌ای از داروهای شناسایی شده به عنوان سنولیتیک (senolytics) برای پاکسازی «سلول‌های زامبی» می‌شوند و نتایج نشان می‌دهند که در کاهش بیماری‌های مرتبط با افزایش سن و حتی افزایش طول عمر و سلامتی هستند.

اما ممکن است داستان پیچیده‌تر از آن چیزی باشد که ما فکر کنیم.

محققان دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو (UCSF) در یک مطالعه جدید دریافتند که سلول‌های پیر را می‌توان در بافت‌های جوان و سالم به تعداد بیشتر از آنچه قبلاً می‌شد، یافت و نظر می‌دهد که نقش کلیدی در ترمیم آسیب‌ها دارند.

این تیم با ترکیب ژنی به نام p16 که بیش از حد در این سلول‌های زامبی بیان می‌شود، با یک تولیدکننده فلورسنت، روش درمانی برای تصویربرداری از سلول‌های پیرابداع شدند. این باعث می‌شود سلول‌ها زیر نور فرابنفش به رنگ سبز روشن درآیند و به آنها اجازه می‌دهد تا از تکنیک‌های فلورسانس‌های قبلی دیده شوند.

تیم تحقیقاتی با استفاده از این روش، سلول‌های پیر را در بافت‌های جوان شناسایی کرد و حتی شواهدی پیدا کرد، آنها را در مدت کوتاهی از تولد ظاهر می‌شوند. به نظر آنها فاکتورهای رشدی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سلول‌های بنیادی برای ترمیم آسیب‌های حرکتی به بافت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌აააა էր էր ka به وجود می‌آورد دارد و این روند می‌تواند در سلول‌های سلول‌های ایمنی مانند ماکروفاژها و مونوسیت‌ها فعال شود.

این تیم دریافت می‌کند که سلول‌های پیر در کنار سلول‌های بنیادی در بافت‌های بیرونی که با دنیای خارج در تماس هستند، قرار دارند. بافت‌هایی مانند ریه‌ها، روده‌ها و پوست‌ها باید در مورد اینکه کدام عوامل خارجی برای ورود انتخاب می‌شوند، تصمیم می‌گیرند. آسیب سلولی می‌تواند در این بافت‌ها رخ دهد، به همین دلیل است که سلول‌های پیر برای حرکت ترمیم وجود دارند.

این تیم در آزمایش‌هایی که روی موش‌ها انجام شد، یک سمی را به بافت ریه تزریق کرد و متوجه شد که موش‌هایی که تحت درمان داروهای سنولیتیک قرار می‌گیرند – داروهایی که سلول‌های پیر را از بین می‌برند – دیگر نمی‌توانند به سطح بافت ریه آسیب بزنند. ترمیم کنند.

در حالی که این یافته‌ها همه مزایایی را که در مورد داروهای سنولی احراز شده است، خنثی نمی‌کند، اما در مورد مصرف بی‌رویه تمام سلول‌های پیر می‌کند.

لین جونز (Leanne Jones)، مدیر موسسه تحقیقاتی پیری دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسی، می‌گوید: مطالعات نشان می‌دهد که تحقیقات مربوط به داروهای سنولیتیک باید برای شناسایی و هدف قرار دادن سلول‌های زامبی مضر، شاید در اولین نشانه‌های بیماری بیماری کند، در حالی که سلول‌های مفید هستند. را دست نخورده باقی بماند.

وی افزود: این یافته‌ها برای نیاز به تولید داروهای بهتر و مولکول‌های کوچکی می‌شوند که زیرمجموعه‌های خاصی از سلول‌های پیر را که به بازسازی و ترمیم آسیب نقش می‌پردازند، هدف قرار می‌دهند.

این تحقیق در مجله “ساینس” منتشر شده است.

انتهای پیام



منبع