ویدئویی از لحظه بیدار شدن یک سیاه‌چاله در کهکشان راه شیری

IXPE ناسا می‌توان قطبش پرتو ایکس منتشر شده از چنین رویدادهایی را اندازه‌گیری کند. در این پژوهش، ماهواره IXPE نشان داد که پژواک‌های پرتو ایکس دارای زاویه قطبش با مبدا در جهت کمان ای* هستند. علاوه بر این، قدرت قطبش نشان می دهد که پرتو ایکس بیش از 200 سال پیش در رویدادی که کمتر از یک سال و نیم طول کشیده شده است، می شود.

این پژوهش، در مجله «Nature» به چاپ رسید.

این که دقیقاً چه جرم ناگواری خیلی نزدیک به کمان ای* سقوط کرده و جدا نشده، ناشناخته مانده است. وجود ستارگانی که در مداری بسیار نزدیک به سیاه‌چاله می‌چرخند و ابرهای گازی است که به طور طبیعی خطرناک است از نزدیکی آن عبور می‌کند و توسط گرانش سیاه‌چاله منحرف می‌شود، نشان می‌دهد ذخایر آماده‌ای از مواد وجود دارد که در نهایت سیاهی درون‌چاله می‌شوند.

درخشش پرتوهای ایکس نشان می‌دهند که این فوران، درخشندگی پرتو ایکس سیاه‌چاله را در مقایسه با حالت خاموش امروزی آن میلیون‌ها برابر افزایش داده است. مقدار کل انرژی آزاد شده بین ۱۰۳۹ تا ۱۰۴۴ اِرگ تخمین زده می‌شود. این با نژادی از کهکشان‌های فعال به نام «سیفرت» (سیفرت) قابل مقایسه است که دارای سیاه‌چاله‌های کلانجرم هستند. این سیاه‌چاله‌ها از مواد غذایی بسیار زیادی می‌سازند، اما این کار را در مدت زمان بسیار طولانی انجام می‌دهند.

ویدئویی از لحظه بیدار شدن یک سیاه‌چاله در کهکشان راه شیری

ستاره‌شناسان متوجه شدند که ابرهای بزرگ گاز مولکولی ستاره‌ساز در ناحیه مرکزی کهکشان راه شیری، بیش از حد انتظار در پرتوهای ایکس می‌درخشند. یکی از توضیحات احتمالی این بود که پرتو ایکس متعلق به ابر گازی نبوده، بلکه به دنبال فوران منتشر شده از سیاه‌چاله «کمان ای*» (Sgr A*) آزاد شده است.

بخوان  نجات زن انگلیسی از قبر که بدست نامزدش زنده دفن شده بود

گروه مارین در مقاله‌ی پژوهشی خود نوشت: پژوهش ما شواهد گمشده‌ای را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد پرتوهای ایکس را از ابرهای مولکولی غول‌پیکر، به دلیل انعکاس یک شراره شدید و در عین حال کوتاه‌مدت تولید شده در کمان ای* یا در نزدیکی آن است.

نظریه ارائه شده این است که کمان ای* در گذشته نسبتاً نزدیک، چیزی را دقیقاً به این شکل بلعیده و درخشش پرتوهای ایکس توسط ابرهای گاز مولکولی در مجاورت سیاه‌چاله منعکس شده است. اکنون، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی «فردریک مارین»(Frédéric Marin) از «دانشگاه استراسبورگ»(University of Strasbourg) با استفاده از ماهواره موسوم به «کاوشگر تصویربرداری قطبش‌سنجی پرتو ایکس»(IXPE) ناسا، نه تنها شواهد قوی دال بر این موضوع پیدا کرده است، بلکه تاریخ تقریبی این رویداد را تعیین می کند.

انتهای پیام



منبع

ویدئویی که با استفاده از داده‌های ماهواره ناسا ساخته شده است، درخشش پرتوهای ایکس را توسط ابرهای گاز مولکولی در مجاورت یک سیاه‌چاله کلان نشان می‌دهد.

نیروهای جزر و مدی گرانشی در اطراف سیاه‌چاله‌های به بزرگی کمان ای* آن قدر قوی هستند تا هر چیزی را که طی یک اقدام خشونت‌آمیز دیوانه‌وار به آن نزدیک می‌شود، باشد. این ابر که با فروپاشیدن یک گازی، یک ستاره یا حتی یک سیارک همراه است، پرتو ایکس را آزاد می‌کند و بقایای این رویداد است، یک قرص داغ از مواد تشکیل می‌دهند که به صورت مارپیچی به درون سیاه‌چاله وارد می‌شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، زمانی که یک سیاه‌چاله کلان جرم در مرکز کهکشان راه شیری از خواب بیدار شد، طغیان شدیدی از پرتو ایکس را در قرن نوزدهم منتشر کرد. رویدادهای تاریخی از پژواک این، داستان آن را تعریف می‌کنند.

بخوان  ارزیابی سرویس‌دهی اپراتورها در پایانه‌های مرزی