سیارات بیگانه ستاره میزبان خود را جوان نگه دارند



سیارات بیگانه با وادار کردن والدین ستاره‌های خود به فعالیت، آن‌ها را جوان نگه می‌دارند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، ستارگانی که سیارات را میزبانی می‌کند به طور مداوم پرتوهای ایکس درخشان‌تری نسبت به سایرین منتشر می‌کنند که ستاره‌های جوانی این ستاره‌ها را نشان می‌دهند.

سیارات و ستارگان تقریباً شبیه به والدین و فرزندان هستند و یک مطالعه جدید نشان می‌دهند که کوچک‌تر را اجرا می‌کنند، اجرا می‌کنند تا برای مدت طولانی‌تری جوان بمانند.

در این مطالعه ستاره‌ای به میزبانی مشتری‌های داغ، مورد بررسی قرار گرفته است. اخترشناسان این سیارات را از آن جهت مراقبت داغ می‌نامند که جهان‌های گازی غول‌پیکری با اندازه‌های مشابه بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی هستند. مربی‌های داغ در مداری بسیار نزدیک به ستاره‌های مادر خود می‌چرخند. برای درک میزان نزدیکتر بودن مدار آن‌ها به ستاره میزبان می‌توان گفت که آن‌ها به ستاره خود از درونی‌ترین سیاره منظومه شمسی ما یعنی عطار به خورشید نزدیک‌تر هستند. اما از آنجایی که این سیارات بسیار عظیم هستند، گرانش آن‌ها باعث می‌شود از سوی ستاره‌ها میزبان شوند و باعث شوند که سریعتر بچرخند. این فعالیت باعث می‌شود که ستاره پرتوهای ایکس منتشر شود که مشخصه‌های معمول در دوران بلوغ است.

اطلاعات پیش از این ممکن است نشانه‌هایی از این پدیده‌ها باشند، اما که قادر به مشاهده آن در کافی از والدین ستاره‌های و فرزندان داغدار آنها نبودند، در نتیجه خودداری کردند. آنها اکنون به لطف مشاهدات انجام شده توسط رصدخانه پرتو ایکس چاندرا ناسا و فضایپیمای XMM-نیوتن آژانس فضایی اروپا(ESA) موفق به جمع آوری یک مجموعه نمونه رضایت بخش شدند.

نیکولتا ایلیچ(Nikoleta Ilic)، ستاره‌شناس موسسه اخترفیزیک لایبنیتس(AIP) پوتسدام آلمان و نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: در علم پزشکی، شما به تعداد زیادی از افراد نیاز دارید که در یک مطالعه نام‌کنندگان را دریابید که آیا داده‌ها واقعی هستند. یا به نوعی داده‌های پرت هستند. همین امر می‌تواند در نجوم نیز صادق باشد، و این مطالعه به ما این اطمینان را می‌دهد که این مشتریان داغ واقعاً باعث می‌شوند ستاره‌های میزبانشان جوان‌تر از آنچه هستند عمل کنند.

سرعت ستاره‌ها نیز مانند انسان‌های پیر با افزایش سن، کاهش می‌یابد. ستاره‌ها آهسته‌تر می‌چرخند و کمتر می‌درخشند. اما از آنجایی که ستارگان برای اثبات سن خود گواهی ندارند، الیچ و همکارانش مجبور شدند به دنبال روش مبتکرانه‌تر برای نشان دادن اثر جوانی سیارات بر ستاره‌ها بگردند. آنها به ستارگان دوتایی نگاهی انداختند. ستاره‌های دوتایی که درست مانند دوقلوی انسان هستند، به دور می‌چرخند و می‌گیرند. دوستان به دنبال چنین جفت‌های ستاره‌ای بودند که تنها یکی از ستاره‌های نگهدارنده‌های داغ در مدار خود باشند.

کاتیا پوپنهاگر (Katja Poppenhaeger)، یکی از نویسندگان این مقاله در بیانیه‌ای گفت: این کار معمولاً مانند دوقلوها استفاده می‌شود که در آن یکی از دوقلوها در محله‌ها کاملاً متفاوت زندگی می‌کنند که بر سلامت آن تأثیر می‌گذارد. با مقایسه یک ستاره دارای سیاره با دوقلوی آن ستاره بدون سیاره، می‌توان تفاوت‌های رفتاری ستاره‌های همسن را مطالعه کرد.

با مشاهده اندازه‌گیری‌های پرتو ایکس، بررسی‌ها به مشاهده می‌شود که ستارگان دارای خانواده‌های سیاره‌ای، انفجارهای پرتو ایکس بیشتر را در مقایسه با خواهر و برادرهای بی‌فرزندشان، منتشر می‌کنند. محققان در بیانیه‌ای گفته‌اند که این اثر را به طور معمول در سه دوجین جفت ستاره‌ مشاهده کردند. نمونه نهایی شامل ۱۰ سیستم ستاره‌ای دوتایی بود که توسط چاندرا و شش سیستم توسط XMM نیوتن مشاهده شد.

انتهای پیام



منبع