تولید داروی سرطان از گوجه فرنگی و سیب زمینی



دانشمندان می‌گویند سیب زمینی و گوجه فرنگی می‌توانند داروهای جدید سرطان را در خود داشته باشند، چرا که فواید سبزیجات بسیار فراتر از درک ما است.

به گزارش ایسنا و به نقل از سایت دیلی، پیشرفت‌های پزشکی و فناوری به دانش کمک کرده است تا درمان‌های تحقیقاتی برای سرطان ابداع کنند. با این درمان‌ها می‌توان به سلول‌های سالم آسیب برسانند و باعث ایجاد عوارض جانبی شدید در بیماران می‌شوند.

دانشگاه آدام میکیویچ (Adam Mickiewicz) لهستان، در جستوجوی داروهای سرطان با عوارض جانبی کمتر، گلیکوآلکالوئیدها، مواد فعال زیستی موجود در بسیاری از سبزیجات سیب زمینی و گوجهفرنگی را برای کارایی بالقوه در درمان سرطان بررسی می کنند. چه کسی می‌داند؟ شاید داروهای آینده سرطان را از گلیکوآلکالوئیدها فرموله کرد.

مکدالنا وییل (Magdalena Winkiel) از پژوهشگران این پژوهش در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: محققان در سراسر جهان در جستجوی داروهایی هستند که سلول‌های سرطانی کشنده هستند، اما در عین حال برای سلول‌های سالم بیخطر هستند. اما این کار هنوز با پیشرفت‌های پزشکی و توسعه شگرف روش‌های درمانی مدرن، آسان نیست. به همین دلیل است که شاید بهتر باشد به گیاهان دارویی برگردیم که سال‌ها پیش با موفقیت در درمان بیماری‌های مختلف مصرف می‌شوند. معتقدم که ارزش بررسی مجدد خواص آنها و شاید کشف مجدد پتانسیل آنها وجود دارد.

کار بر روی پنج گلیکوآلکالوید

این گروه پژوهشی روی پنج گلیکوآلکالید به نام‌های سولانین، چاکونین، سولاسونین، سولامارژین و توماتین کار کردند که در عصاره‌های خانواده خام گیاه سولاناسه (Solanaceae) وجود دارند که به نام بادنجانیان نیز می‌شوند.

خانواده گیاهی بادنجانیان شامل غذاهای رایج مصرفی همراه با مقدار زیادی از مواد سمی است که در نتیجه آلکالوئیدهایی است که برای محافظت از خود در برابر حیوانات گیاهخوار می‌شوند. با این حال، پژوهش‌های قبلی نشان می‌دهند که این سم‌ها می‌توانند در مصرف دوز صحیح به دارو تبدیل شوند.

گلیکوآلکالوئیدها به دلیل توانایی رشد سلول‌های سرطانی و به طور بالقوه کشت آن‌ها شناخته شده‌اند. بنابراین، گلیکوآلکالویدها پتانسیل بسیار زیادی برای درمان‌های آینده دارند، زیرا این مناطق هدف مهمی برای کنترل سرطان و بهبود پیش‌آگهی بیماران هستند.

تحقیقاتی که از طریق کامپیوترهای مشابه انجام شده است، نشان داد که گلیکوآلکالوئیدها سمی آسیب و خطر آسیب به دی‌ان‌های (DNA) یا ایجاد تومورهای آینده را نمی‌دهند، در آنجا خطری برای سیستم تولید مثل را به همراه دارند.

وینکیل می‌گوید: حتی اگر نتوانیم داروهای ضد سرطانی را که می‌توانند استفاده کنند، جایگزین کنیم، شاید یک درمان ترکیبی، اثربخشی این درمان‌ها را افزایش دهد. سؤال‌های زیادی وجود دارد، اما بدون اطلاع از خواص گلیکوآلکالوئیدها ما نمی‌توانیم به آنها پی ببریم.

هنر برجسته سولانین و چاکونین

پس از انجام پژوهش‌های آزمایشگاهی و حیوانی برای ارزیابی این که کدامیک از گلیکوآلکالوئیدها بیخطر هستند و به اندازه کافی برای آزمایش روی انسان امیدوارکننده هستند، گروه پژوهشی، سولانین و چاکونین که گلیکوآلکالیدهای موجود در سیب زمینی را برجسته می‌کنند. با این حال، مقدار آنها در سیب زمینی بسته به نوع و همچنین دما و شرایط نوری که در معرض آن قرار گرفته متفاوت است.

سولانین از متاستاز و همچنین از ترکیبات سرطان‌زا به مواد سرطان‌زا در بدن جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، پژوهش‌ها روی نوع خاصی از سلول‌های سرطان خون نشان می‌دهند که سولانین می‌تواند سلول‌های سرطانی را در دوزهای درمانی از بین ببرد استفاده کند.

پژوهشگران می‌گویند، چاکونین نیز استفاده می‌کنند تا پس از آن (گندخونی) را دارد، زیرا درمان ضد ضد بیماری دارد.

سولامارژین همچنین تولید مثل سلول‌های سرطانی را می‌کند و سلول‌های بنیادی سرطانی را هدف قرار می‌دهد که انتظار می‌رود نقش مهمی در درمان سرطان ایفا کنند. بنابراین می‌توان به عنوان یک درمان، حیاتی باشد.

همچنین تصور می‌شود که سولاسونین در خانواده‌های مختلف بادنجانیان با هدف قرار دادن همان مسیر به سلول‌های بنیادی سرطانی حمله می‌کند. حتی گوجه فرنگی‌ها نیز این پتانسیل را دارند که در آینده در پزشکی مورد استفاده قرار گیرند، زیرا توماتین به بدن کمک می‌کند تا چرخه سلولی را تنظیم کند و سلول‌های سلولی سرطانی را از بین ببرد.

این گروه پژوهشی می‌گوید که پژوهش‌های بیشتر مورد نیاز باید مشخص شود که چگونه این آزمایشگاه پتانسیل می‌تواند به دنیای واقعی منتقل شود.

نتایج این مطالعه در مجله Frontiers in Pharmacology منتشر شده است.

انتهای پیام



منبع