کشف یک رودخانه ۴۶۰ کیلومتری زیر یخسار قطب جنوب


دانش شواهدی از وجود رودخانه‌ای به طول ۴۶۰ کیلومتر از زیر یخسار جنوبگان کشف کرده‌اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلسدر میان بسیاری از مکانیسم‌هایی که یخسار قطب جنوب را شکل می‌دهند، فرآیندهایی وجود دارد که در لایه‌های زیرین آن انجام می‌شود و یک رودخانه زیر یخچالی تازه کشف‌شده می‌شود که ممکن است جنوبگان را سریع‌تر از آنچه فکر می‌کند از یخ می‌کند کند.

دانشمندان می‌گویند این رودخانه ۴۶۰ کیلومتری (۲۸۵ مایلی) را نشان می‌دهد که پایه این یخسار دارای آب روان است از آنچه ما تصور می‌کنیم که می‌توان با ادامه روند گرمایش زمین، ذوب شدن آن را تسریع کند.

یخسار، انبوهه‌ای از یخ حاصل از یخچال طبیعی است که پهنه‌های اطراف خود را می‌پوشاند و از ۵۰ هزار کیلومتر مربع بزرگ‌تر است. یخسارها از جزیره‌های یخی یا یخچال‌ها بزرگ‌ترند. تنها یخسارهای موجود روی زمین در جنوبگان و گریلنند هستند.

اعماق یخسار عظیم، ذاتا مکان‌هایی برای مطالعه و اکتشاف است، اما در دهه‌های گذشته شروع به ترسیم تصویری از کانال‌های آب در زیر سطح آن‌ها کرده‌اند که دریاچه‌های زیر یخچالی در قطب جنوب را به هم مرتبط می‌کنند.

پژوهشگران در اوایل سال جاری برای اولین بار مستقیماً یک رودخانه را زیر یخ جنوبگان بررسی و در لایه یخ حفاری کنند تا نگاهی اجمالی به جریان باریکی در زیر آن داشته باشند.

پروفسور مارتین سیگرت از امپریال کالج لندن که یکی از نویسندگان این مطالعه جدید است، می‌گوید: زمانی که چند دهه پیش برای اولین بار دریاچه‌هایی را در زیر یخ‌های قطب جنوب کشف کردند، فکر می‌کردند که آنها از یکدیگر جدا هستند. اکنون ما شروع به درک سیستم‌های کاملی در آن زیر می‌کنیم که توسط شبکه‌های رودخانه‌های وسیع به هم متصل شده‌اند، درست است که اگر هزاران متر بالای آنها وجود نداشته باشد، ممکن است این اتفاق بیفتد.

کشف یک رودخانه ۴۶۰ کیلومتری زیر یخسار قطب جنوب

سیگرت و همکارانش از طریق مدل‌سازی هیدرولوژی صفحه یخی و بررسی راداری‌های هوای لایه‌های زیرین آن را که می‌کند، به این کشف جدید دست یافت. مشاهده‌ها نشان داد که رودخانه‌ای در حال عبور از زیر یخسار است و در نهایت به دریا می‌ریزد.

با انجام این کار، رودخانه بسیاری از آب شیرین را از پایه یخسار با فشار بالا می‌کند که معتقد است ممکن است یخسار را به نوعی روغن‌کاری کرده و یافتن یخ به دریا ذوب شود و آن را افزایش دهد.

دکتر کریستین دو، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه واترلو گفت: از اندازه‌گیری‌های ماهواره‌های می‌دانیم که کدام مناطق جنوبگان در حال حاضر از دست دادن یخ به چه میزانی هستند، اما لزوماً نمی‌دانیم چرا.

وی افزود: این کشف می‌تواند یک حلقه گمشده در مدل‌های ما باشد. می‌توان با توجه به اینکه آیا این سیستم‌های رودخانه‌ای، سرعت ذوب شدن یخ‌ها را به شدت دست‌کم گرفته‌اند، نمی‌توان کرد. تنها با دانستن اینکه چرا یخ در حال حاضر از بین رفتن است، می‌توانم مدل‌ها و پیش‌بینی‌هایی درباره واکنش یخ‌ها در آینده تحت گرمای بیشتر جهانی داشته باشیم و بدانیم که این موضوع چقدر می‌تواند سطح آب‌های جهانی را افزایش دهد.

محققان همچنین به حلقه‌های پتانسیل بازخوردی اشاره می‌کنند که می‌توانند از بین رفتن یخ را حتی بیشتر کند. این می‌تواند به این معنی باشد که وقتی آب جمع می‌شود و سریع‌تر روی خشک‌کردن حرکت می‌کند، می‌تواند اصطکاک را افزایش دهد که به نوبه خود ذوب یخ را افزایش می‌دهد و همینطور ادامه خواهد داد.

دکتر نیل راس از دانشگاه نیوکاسل که یکی از نویسندگان این مقاله است، گفت: مطالعات قبلی در بین لبه‌های یخ و آب اقیانوس‌ها پرداخته‌اند تا مشخص شود که چگونه می‌شود.

این پژوهش در مجله Nature Geoscience منتشر شده است.

انتهای پیام



منبع