رویداد اَبَرسونامی در مریخ با اصابت سیارک غول‌پیکر



پژوهشگران می‌گویند، برخورد یک سیارک غول آسا با مریخ عاملی مشابه با انقراض زمین‌ناسورها در کره است.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، یک مطالعه نشان داده است که یک ابرسونامی که حدود 3.4 میلیارد سال پیش مریخ را در نوردیده، در اثر برخورد یک سیارک به یکی از اقیانوس‌های آن ایجاد شده است. این رویداد با رویدادهایی مانند برخورد چیکشلوب(Chicxulub) مقایسه می شود که اعتقاد بر این است که دایناسورها را در حدود 66 میلیون سال پیش از روی زمین محو کرده است.

پژوهشگران به رهبری الکسیس رودریگز از موسسه علوم سیاره‌های آریزونا همچنین می‌گویند، کاوشگر «وایکینگ ۱» متعلق به ناسا است که در سال ۱۹۷۶ برای یافتن شواهدی از حیات در مریخ فرود آمد، می‌تواند در نزدیکی دهانه این فرود آمده باشد.

رودریگز در بیانیه‌ای گفت: پژوهش‌های ما راه‌حل وجود می‌کند؛ که یک ابرسونامی رخ داده و رسوباتی را پدید آورده است که حدود ۳.۴ میلیارد سال بعد، فرودگر «وایکینگ ۱» روی آن فرود آمده است.

این پژوهش جدید که در مجله “ساینتیفیک ریپورتس” (گزارش علمی) منتشر شده است، نقشه‌های سطوح مریخ را که با ترکیب تصاویری که قبلاً در این سیاره ایجاد شده بود، تجزیه و تحلیل کرد و آن دهانه برخوردی موسوم به دهانه پل(Pohl)را انجام داد. که می‌توان باعث ایجاد ابرسونامی شده باشد، شناسایی شده است.

راز پل(Pohl)

قطر دهانه پل حدود ۱۱۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود. همچنین این برخورد در منطقه‌ای به نام Chryse Planitia در شمال استوای مریخ رخ داده است که گمان می‌رود در گذشته یک اقیانوس بوده است.

شبیه‌سازی‌های آن‌هایی که بر اساس قطر دهان انجام می‌شوند، تحقیقات را به این نتیجه می‌رسانند که دهانه‌هایی با مشابه Pohl یا توسط یک سیارک 9 کیلومتری ایجاد می‌شود که در برخورد با سطح مریخ معادل 13 میلیون مگاتن TNT انرژی آزاد کرده است یا یک سیارک. سه کیلومتری معادل انفجار 0.5 میلیون مگاتن TNT ایجاد شده است.

برای مقایسه باید گفت که قوی‌ترین آزمایش بمباران روی زمین، معادل 57 مگاتن TNT انرژی آزاد شده است.

عواقب این ابرسونامی

شبیه‌سازی‌های انجام‌شده توسط این گروه پژوهشی با ذکر منبع، ایجاد سونامی با ارتفاع 250 متری و مناطقی را تا فاصله 1000 کیلومتری از این اثر تحت تأثیر قرار داده است.

رودریگز می‌گوید: لرزش حاصل از این برخورد آن‌قدر شدید بوده که می‌توان مواد کف دریا را جابجا کرد.

وی افزود: گام بعدی برای گروه پژوهشی ما این است که Pohl را به عنوان یک مکان فرود برای بررسی نحوه تغییرات شیمی درآمریکا، قابلیت میزبانی آن از حیات و یک احتمال احتمالی سطح‌شناسی وجود دارد از حیات یا منقرض شده مشخص کند.

انتهای پیام



منبع